مضطرب عشق بودن بهتر است

آدم‌ها میان افسردگی خاک کردن رویاها و اضطراب نرسیدن به آٰرزوها قرار دارند. من گاهی سبک‌سر و سربه‌هوا مضطرب‌ام و گاهی بی‌رحمانه عاقل می‌شوم و می‌دانم حتی آرزوی برآورده شدن برخی آرزوها احمقانه است و مدتی افسردگی تمام وجودم را دربر‌می‌گیرد.
با این حال تصور می‌کنم قشنگیِ آرزو به احتمال برآورده شدن یا نشدن آن بستگی ندارد. زیبایی‌اش در مدام در دل داشتن آن است، در اینکه چیزی را با تمام وجودت بخواهی بی‌توجه به اینکه شدنی هست یا نه. در اینکه بند بندِ وجودت آن لحظه که می‌دانی نمی‌شود به درد می‌آید و دلت آن زمان که سرخوش و امیدواری غنج می‌زند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *